adico o post de hoxe e a nevarada de onte a andrea, amiga e compañeira, compañeira e amiga
[Vídeos de produción propia e historias máis ben mínimas]
Falaron
 | Mónica en Pasando do Facebook |
 | paideleo en uxío escribe sobre as terras d… |
 | bristolmania en xeografías [decembro 2018] |
 | Anónimo en habaneras |
| Anónimo en once corais en Ribadumia |
 | marsanpilo en un canto en moaña, hei! |
| marsanpilo en avilés |
| marsanpilo en La questione della lingua |
 | zeltia en menú |
| zeltia en noite de ensaio |
As entradas de Falabarato, por Xosé Fuentes, están baixo unha licenza de Creative Commons Recoñecemento-NonComercial-CompartirIgual 3.0 Unported.
[- A neve – parécese o sal e tamén o azucre,
todo depende… ]
Achegas tanta beleza coma copiños de neve….
síntese tanta dozura, mainiña, suave.
Emociona si, e tamén calma. Que fai boa falta.
Farei replay. Biquiños.
Subscribo as palabras e o sentimento que expresa H e tan só engado:
Fermoso.
Grazas.
Apertas.
Unha aperta especial para Andrea.
Ao terminar de ver o vídeo pega gana de ver e escoitar de novo… Vai a neve caindo sobre o parabrisas e a canción esvarando na súa lentitude… o teu coche percorre a estrada envolveito na néboa e esa dulce voz dinos que busca unha razón para marchar mais que para quedar…
Que bonito é o meu pobo visto a través desa mirada…
Dios!!!!!!!que fermosura!!!!!!
Non coñezo Silleda, pero éntranme ganas de ir despois de ver a homenaxe que lle rendes. Vaia embaixador que estás feito, Falabarato.