Cando ela lle soltou aquelo de A ti gústanche as olivas, non?, sentiu un lixeiro calambrazo. Que raro que digas iso, creo que nunca me viches comer nin a primeira, respondeulle automaticamente e cunha naturalidade máis que discutible. A conversa morreu aquí.
[Vídeos de produción propia e historias máis ben mínimas]
Falaron
 | Mónica en Pasando do Facebook |
 | paideleo en uxío escribe sobre as terras d… |
 | bristolmania en xeografías [decembro 2018] |
 | Anónimo en habaneras |
| Anónimo en once corais en Ribadumia |
 | marsanpilo en un canto en moaña, hei! |
| marsanpilo en avilés |
| marsanpilo en La questione della lingua |
 | zeltia en menú |
| zeltia en noite de ensaio |
As entradas de Falabarato, por Xosé Fuentes, están baixo unha licenza de Creative Commons Recoñecemento-NonComercial-CompartirIgual 3.0 Unported.
O importante non é o que duren as ” cousas ”
senón se pagan a pena.
[ …e se as olivas eran ásperas… ]
Asertividade e firmeza.
Se iso axudou a aumentar a tranquilidade, boa decisión.
E para os prosaicos non poderia haber unha interpretación da metáfora?
pois ben feito!
as aceitunas gardadas póñense rancias.
hai que comelas pronto despois de aliñadas,
de non ser así… para o lixo, [outras novas virán, plenas de sabor, na seguinte temporada].
será por falta de olivas!!!!
Eu tamén gardei olivas na despensa. Varias veces. As últimas botaron alí un par de aniños e parecían en perfectas condicións. Un día tentoume probalas e desilusionoume moito ver que xa non gardaban nada do seu sabor.