post

chuletón

22/01/2011 por 4 Comentarios
morría a velliña, di a miña interlocutora.
levaba anos encamada, sen poder valerse para nada,
sen case atención ningunha.
a familia non miraba por ela e as axudas institucionais
chegan ata onde chegan [se é que as hai].
cando se soubo con certeza que era inminente a súa fin,
colleron o fillo por banda e dixéronlle
que estivese pendente, que non marchase da beira de súa nai,
que non deixase que morrese soa.
pero o destino da patroniña era morrer soa
e cumpriuse.
pedíronlle contas ao fillo [que xa non é un rapaz]:
eu vin que respiraba dun xeito raro, así coma un peixe.
marchei comer o churrasco e cando volvín
xa estaba morta.
Filed Under: Uncategorized
«
»

Comments

  1. Avatar de Zeltia Zeltia says:
    22/01/2011 ás 13:54

    Non sei como clasificar a túa clase de humor: absurdo? simbólico? negro? Me parece que é inclasificable: humor falabarato.
    Esas situacións que presentas, ás veces disparatdas, outras que van dar aí, nos puntos sensíbels [non falo do G], e quedo que non sei se rir ou chorar, ou me rio dos mismos nervios.
    És único.
    Conste que esta história de hoxe é claramente humor negro. digo! con el churrasco de los c…

    Responder
  2. Avatar de Descoñecido S says:
    22/01/2011 ás 14:02

    …para chorar e rir (de pena), a vida mesma!
    Ás veces, a realidade supera a ficción, nunca mellor dito!!!
    Humor, sempre o teu HUMOR.

    Responder
  3. Avatar de Descoñecido Pi says:
    22/01/2011 ás 19:41

    Parece sacado dunha película de terror pero témome que foi verdade.
    É máis triste que o teu fillo te deixe morrer só/a que a morte en si.
    Puxéchesme os pelos de punta, Xosé.

    Responder
  4. Avatar de Descoñecido Anónimo says:
    22/01/2011 ás 22:58

    Que xentalla hai por eses mundos. Eu xa tomo nota, a ver o que me espera a min cando cheghe a horiña…

    Responder

Deixar unha resposta